کاش...!!!

فرصت ما تموم شده                                     باید ازاین قصه بریم

فرقی نداره من وتو                                         کدوممون مقصریم

خاطره ها رو یادمه                                     لحظه به لحظه مو به مو

هیچی رو یاد من نیار                                         اینقدرخرابم که نگو

بد بودمو بدتر شدم                                        میرم با پاهای خودم

میرم نمی دونم کجا                                         آخ کم آوردم به خدا

دلگیرم از دست خودم                                کاش عاشقت نمی شدم

هرجوری می خواستم نشد                            از غم یه ذره م کم نشد

من موندمو تنهاییام                                     از دنیا هیچی نمی خوام

عاقبت منو نگاه                                             اشتباه پشت اشتباه

هر روز عاشق تر شدیم..   

                          تو عشق خاکستر شدیم

سوختیم ولی..                    

               به آرزومون نرسیدیم

فقط گریه فقط عذاب...

                      صدتا سوال بی جواب

نه من نه تو

                           از عاشقی خیری ندیدیم...

نوشته شده توسط bahar در دوشنبه بیست و هفتم دی 1389 ساعت 19:39 | لینک ثابت |

                 سرسبزترین بهار از آن تو باد

                                           آواز خوش هزار تقدیم تو باد

                 گویند لحظه است روییدن عشق

                                                آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد

 

سلام به دوستای خوب و مهربون خودم

بچه ها امسال چه زود تموم شد!!!!!

سال تحویل پارسالو خوب یادمه انگار همین دیروز بود

یک سال!!!!

 وای چه زود رفت !!!!!

سالهای عمرمون مثل برق میگذرند

ولی آیا قدر این روزای عمرمون رو می دونیم؟

آیا تو این روزا می فهمیم که از زندگی چی می خوایم؟

یعنی چی باید بخوایم؟

ولی ای کاش بفهمیم که واسه چی به دنیا اومدیم

ای کاش روزی بفهمیمو خودمونو پیدا کنیم که زیاد دیر نشده باشه

خدا جون خودت کمکمون کن.

اسم این روزا رو روزای دلتنگی گذاشتم

روزایی که پر از انتظار وامیده، امید به فردایی روشن تر.

می دونم که باید برای رسیدن به روشنایی ها جنگید

 ولی آیا امیدی هست؟؟؟؟؟

سال 88 با تموم فراز و نشیب هاش گذشت.

این روزهای آخر هم می گذرند و به سالی نو می رسیم.

بهار یه فصل سبزه که ما رو به نشاط و شکفتن دعوت می کنه

بهار یه تلنگر کوچیکه واسه شیشه ی دل من و تو تا اگه زمستون عمر تو خواب بودیم بیدار شیم و مثل طبیعت سبز شیمو بشکفیم.

بچه ها بیاین تو این فصل نو و سبز دلامونم نو کنیم برگای زرد کینه رو از دلامون جارو و یخ های فاصله رو آب کنیم مهربون باشیمو عشق بورزیم.

بچه ها پیشاپیش سال نوتون مبارک

تو این روزای آخر سال 88 و نزدیک شدن به یه سال جدید و پر امید آرزوم برای دوستام یه سال پر از عشق و دگرکونی و تحوله

برای اونها که دوستشون دارم

دوستم دارند

و وجودم به وجودشون وابسته ست .

          بچه ها شاد بمونید

           مهربون باشید

           عشق بورزید تا بشکفید

                                به امید یه دنیای پراز صداقت وعشق ومهربونی

 

 

 

 

نوشته شده توسط bahar در یکشنبه بیست و سوم اسفند 1388 ساعت 20:34 | لینک ثابت |

سلام دوستای گل و نازنین من

امروز روز تولد بانوی نمونه اسلام حضرت زهراست یک مادر نمونه یک زن فداکار که تو دنیا به بزرگی اون وجود نداشته واسه همین امروزو به نام روز مادر گذاشتند

امروز روز مادره یعنی مامان جونم به تعداد تموم واژه های دنیا دوستت دارم

منو ببخش که این همه زحمت رو دوشت می ذارم

منو ببخش که نمی دونم چه جوری بگم مامانی خیلی برام عزیزی

امروز می خوام داد بزنم بگم روزت مبارک مامانی خوب و مهربونم

نمی دونم چه طور این واژه رو وصفش کنم

اما می دونم مادر یعنی :سنگ صبور محرم اسرار دل سوز ازخود گذشته فداکار مهربون خلاصه هر چی بگم کم گفتم

مامانی می دونم خیلی از شبا از خواب چشمای قشنگت زدی تا ما حتی یه ذره هم بی مهری نکشیم

از نوزادیمون گرفته که نذاشتی حتی یه ذره اشک بریزیم از بچگیمون که با قصه های قشنگت ما رو می خوابوندی وحالا که داریم با مشکلات و مسائل زندگیمون اذیتت می کنیم و تو حتی خم به ابروت نمی یاری.

مامانی خیلی چاکریم دلم می خواد اون دستای قشنگتو بیرمو ببوسم تا بدونی چه قدر برام عزیزی

نمی دونی وقتی بغلت می کنم و می بوسمت چه آرامشی می گیرم

مامان من پناهگاه امن من و آغوش گرمت آرامش من خیلی دوست دارم

این روز مبارک رو به تموم مادرا و خانومای گل ایرونی تبریک می گم

 

 

نوشته شده توسط bahar در یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388 ساعت 9:27 | لینک ثابت |

                             تنها                     

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم

 تا دوست را به ياري نخوانيم،
براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند
طعم توفيق را مي چشاند
و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن
و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن
و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن
در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است
در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند

 ياد "تنهايي" را در سرت زنده ميكند
"تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است
" تنها" بودن ، بودني به نيمه است
و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم

 

اگر تنهاترين تنها شوم باز خدا هست

 او جانشين همه نداشتنهاست

 نفرين ها و آفرين ها بی ثمر است

 اگر تمامی خلق گرگهای هار شوند

 و از آسمان هول و کينه بر سرم بارد

 تو مهربان جاودان آسيب نا پذير من هستی

 ای پناهگاه ابدی

 تو می توانی جانشين همه بی پناهی ها شوی

 

خداوندا

 اگر روزي بشر گردي

 ز حال ما خبر گردي

 پشيمان مي شوي از قصه خلقت

 از اين بودن از اين بدعت

 خداوندا

نمي داني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا

چه دشوار است

 چه زجري مي کشد آنکس که انسان است

و  از احساس سرشار است

 

روزي از روزها ، شبي از شب ها خواهم افتاد و خواهم مرد

 اما مي خواهم هر چه بيشتر بروم تا هرچه دورتر بيفتم

تا هرچه ديرتر بيفتم ، هر چه ديرتر و دورتر بميرم ،

 نمي خواهم حتي يگ گام يا يك لحظه

 پيش از آنكه مي توانسته ام بروم و بمانم ،

 افتاده باشم و جان داده باشم

                                                             دکتر علی شریعتی

 

         

نوشته شده توسط bahar در شنبه نوزدهم مرداد 1387 ساعت 14:20 | لینک ثابت |

حس  دوست داشتن حس عاطفی و کشش روحی حس تعلق خاطر که بدون هیچ رنگی از شهوت و خواست های درون باشد زیباترین حس دنیاست. حسی مقدس است وشیرین .  

اگر کسی یکبار در زندگی این حس زیبا را تجربه کند تازه می فهمد منظور خداوند از عشق و مهر ومحبت چسیت . انسان در عین این که خوشبخت ترین بندگان خداست  می تواند بدبخت ترین هم باشد چون اگراین حس را تجربه کند و از دست بدهد دیگر روحش آرام نمی گیرد و به چیزی غیر آن رضایت نمی دهد. می شود گفت بدبخت کسانی که یکبار هم طعم این نعمت بی همتای الهی را نچشیده اند و بدبخت تر کسانی اند که یک بار این نعمت را  داشته اند و با غرور خود خواهی لجاجت و یا هر چیز دیگر این نعمت را از دست داده اند.

عشق معجون غریبی است .همان قدر که می تواند کشنده باشد قادر است اکسیر زندگی باشد و همان قدر که زجر مردن از عشق نفس بر و خرد کننده است خون گرمی که از آن در رگ های انسان جاری می شود زندگی دوباره ای می بخشد که جوان و پیر نمی شناسد و قلب انسان را در هر سنی ناخود آگاه در برابر خداوندی که خالق عشق است خاضع می کند و شاکر.

خدایی که در چشم بر هم زدنی میتواند بدبختی ها را خوشبختی کند و زندگی ها را زیر و رو.  

 

نوشته شده توسط bahar در یکشنبه نهم تیر 1387 ساعت 17:8 | لینک ثابت |